Lesboïsme

Een verlengde vriendschap. Een vergissing. Een gevolg van het niet begrijpen van je eigen gevoelens. Een misverstand. Een provocatie. Een manier om aandacht te trekken. Een puberale uiting.

Een lesbische relatie, dus.



Voor mij zijn lesbische relaties als muziek, lesbiennes zijn als muzen, als nimfen. Zoals de natuur vol is van de zon, vol is van de zomer die begint, zo is een lesbische relatie vol. Vol van liefde, complexiteit, dubbelzinnigheid en verwrongen verlangens. Zoals je op kan gaan in elkaar, zoals je één kan worden, op een manier die fysiek niet te evenaren is, alsof je elkaars lichaam kan omvatten, ineengestrengelde lijven die elkaar overal raken.

Liefde is zo simpel, vergeleken met alle gevoelens in een lesbische relatie. Een regenboog aan emoties, alles even echt, alles even oprecht. Elkaar begrijpen met één blik, maar ook doorzien worden als je de meest vreselijke dingen denkt.
Langs elkaar heen praten in mysteries die alleen door jezelf te ontrafelen zijn, of overal mysteries zien en ze negeren, omdat je verdrinkt in de geheimen.

Het is een soort wirwar, een verwarring, een complex geheel wat ik niet kan doorgronden, hoewel ik er zelf de helft van was. Het omhulde me, als een veilige haven. Het verstikte me, als ik eruit wilde en wist dat ik dat niet kon, dat ik het niet vol zou houden als ik deze relatie niet meer had, als het mijn gedachten niet meer zou opeisen. Ik kon me ingraven in de diepgang, de wetenschap dat ik dagen kan vullen met gedachten over haar.

Het is uniek om elkaar zo goed te kennen als lesbiennes dat kunnen. Uniek om elkaar op zoveel vlakken te raken, het gevoel dat je vingertoppen wortel schieten in de hare, het gevoel dat je haar door en door kent, zelfs weet wanneer je iets niet zal kunnen voorspellen. De wetenschap dat je altijd door mag vragen, tot je het snapt, tot je haar snapt, en dat je altijd een poging mag doen, bij voorbaat mislukt, om je gevoelens voor haar te verwoorden.

Als een ineengrijping van lichaamsdelen, een verwikkeling van gevoelens en een omstrengeling door liefde, zo is het vrijen met een meisje. Het is zoveel meer dan fysiek genot, het is het ultieme bewustzijn van je overgave. Het is zo intiem dat ik bijna niet in haar ogen durfde te kijken, omdat ik wist hoe ik mezelf erin weerspiegeld zou zien. Het is een aftasten van elkaars ziel. Het bewijs van je afhankelijkheid.

Geen gevoelens zo complex als in lesbische relaties, geen waarheid zo open en bloot en voor het grijpen. Niet anders kan je zo naakt en kwetsbaar zijn, zo overgeleverd aan de genade van een ander. Zo verantwoordelijk voor je daden, en zo bewust van de kwetsbaarheid van een ziel in je handen, een ziel in je hart.




Mij doen hun opmerkingen niet zoveel meer. Misschien hebben ze gelijk. Misschien ook wel niet.

Maar ze weten niet wat ze missen.